Vogels van verdriet

Vogels van verdriet

‘Je kunt niet tegengaan dat vogels van verdriet komen overvliegen maar je kunt wel voorkomen dat ze nesten maken in je haar.’ Dit mooie Chinese gezegde maakt ons duidelijk dat het hebben van verdriet vaak onvermijdelijk is, maar dat je het wel een plek kunt geven. Het is aan jou de keus hoe je er mee om gaat.

Ik denk dat je het gevoel vast wel kent. Je moet in het openbaar huilen, maar je schaamt je ervoor. Misschien wil je wel sterk zijn en je tranen verbijten, want niemand hoeft je op dit kwetsbare dieptepunt te zien.

Waarom schamen mensen zich als ze zich kwetsbaar op stellen? Ik denk dat het moeilijk is om jezelf zo te laten zien omdat je denkt dat de mensen je anders aan gaan kijken. Wat een leugen is, want dat is niet zo. Ik denk oprecht dat als mensen je op dit dieptepunt zien je meer gaan respecteren. Zeker als ze de redenen erachter weten.

Het is ook een deel liefde ontvangen. Want, waar genezing is zal vergeving zijn. Als jij je kwetsbaar opstelt, kan je liefde ontvangen van anderen. Stel, je gaat samen met een vriend of vriendin naar een concert, wat zoveel los maakt dat je het halve concert niet hebt meegemaakt maar de helft van de tijd hebt zitten huilen. Laat je hem of haar dan toe om je te troosten? Ja? Dan sta je open om liefde te ontvangen van een ander. Op een manier waar je niks voor terug hoeft te geven.

‘Eerlijke mensen kennen het verdriet, oneerlijke mensen lopen ervoor weg.’ – Habakuk II de Balker (Nederlands dichter)

Wees niet te hard voor jezelf. Soms moet je toegeven dat het eigenlijk helemaal niet goed met je gaat. Als je dat beseft, is het denk ik veel makkelijker om te zoeken naar wegen voor genezing van je verdriet. Verdrietig zijn is niet fijn. Want laten we eerlijk zijn, niemand houdt ervan om verdrietig te zijn en om te huilen. Maar soms hebben we tijd nodig om ons dat te beseffen.

Hoe ga je met verdriet om? Hoe verwerk je verdriet, en bovenal: hoe vind je rust?

Drie prangende vragen waar ik mijn hoofd vaak genoeg over breek. Als je eenmaal in het moment zit van je intense verdriet; bedenk je jezelf achteraf hoe het zo ver had kunnen komen. Heb je het steeds weggestopt? Wilde je er niet over praten, dacht je bij jezelf: ‘Het komt wel goed’?

Het gekke is dat het verdriet vaak samengaat met vreugde. Het is weliswaar de tegenhanger van verdriet, de vreugde, maar het gaat heel nauw samen.

Het verdriet hangt ook heel vaak samen met de eenzaamheid van een mens. Eenzaamheid heb je in vele vormen. Eenzaamheid voor als je bovenaan de top staat van een succesvolle carrière maar je niemand hebt om het mee te delen, eenzaamheid in vriendschappen of familierelaties, en ga zo maar door. Maar hoe ga je eenzaamheid tegen en hoe ga je met verdriet om?

Misschien voelt het wel alsof er inderdaad vogels van verdriet over je leven gaan op dit moment. Misschien trek je het allemaal even niet meer. Misschien ben je overal wel helemaal klaar mee. Geloof me, ik begrijp het volkomen. Ik ben zelf ook een beetje een zwartkijker.

Mijn tip: blijf positief praten, over je eigen leven. Over alles wat er om je heen gebeurd. Ook al is het even niet positief. Zegt het hardop. Schrijf het desnoods op je spiegel of hang het boven je bed. Zodat je er dagelijks aan herinnerd wordt. De kunst van het positieve praten is dat het je uit de negatieve sleur trekt. Je zult dan uiteindelijk merken dat het langzaam maar zeker beter met je gaat.

Geen reacties on This Post

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten