Ik zie jou.

Ik zie jou.

‘A multicultural society does not reject the culture of the other but is prepared to listen, to see, to dialogue and, in the final analysis, to possibly accept the other’s culture without compromising its own.’ – Reuven Rivlin

Dit is een quote die mij heel erg inspireert. Vandaag de dag leven we in een multiculturele samenleving, wat heel gezellig is, maar soms ook best kan botsen door onbegrip naar elk ander.

Ik kreeg laatst de vraag van een vriendinnetje of ik met haar samen wilde werken. Zij is activist en ik fotograaf. De ideale combinatie zou je zeggen. Wat begon met ideeën verzamelen op een zelfgemaakt bord op Pinterest, werd al snel werkelijkheid. De voorpret was het leukste. Vooral het vragen aan mensen in de kerk (we zitten in dezelfde – multiculturele – kerk) was het leukste. Het werd super enthousiast ontvangen.

Het bizarre was, dat er eigenlijk in de loop naar het interview en shoot allemaal dingen gebeurden, wat met onze multiculturele samenleving te maken hadden. En ook met mijn geloofsovertuiging.

Het jaarlijkse evenement de Passion was bijvoorbeeld dit jaar in de Bijlmer, een wijk in Amsterdam waar heel veel mensen wonen met verschillende achtergronden, culturen en geloofsovertuigingen. Dit evenement trekt jaarlijks heel veel bezoekers; en ook veel kijkers op tv.

Bij dit evenement wordt het lijden van Jezus nagespeeld. In combinatie met zang en toneel wordt het Paasverhaal verteld. Dit jaar kwam het extra hard binnen doordat het dit jaar – natuurlijk – in de Bijlmer was, maar het mooiste was vooral dat het Evangelie werd verteld, en je echt letterlijk live op tv zag dat het mensen verbond.

Soms vraag ik mij wel eens af waarom we niet zo zijn in het dagelijks leven. Verbonden met elkaar, niet uit makende wat voor achtergrond je hebt. Of je nu wit bent of een kleurtje hebt. Of je nu christen of moslim bent.

Afgelopen zaterdagochtend waren de eerste twee mensen aan de beurt voor het interview en fotoshoot. Er hing echt een ontspannen sfeer. Als in de zin van, alles wat er gezegd werd in het interview mocht gewoon gezegd worden. Iedereen was lekker vrij om te zeggen wat hij of zij dacht.

Ik moet zeggen dat ik heel erg tevreden ben met de resultaten van de shoot, maar ook van het interview. Volgens mij kunnen Laura en ik hier echt een statement mee maken.

De bovenste foto is van Hind, een van mijn grote voorbeelden in de fotografie. Hind is Irakese, en is op haar achtste naar Nederland gevlucht met haar familie. In het dagelijks leven is ze bruids – en lifestyle fotograaf. Wil je meer over de samenwerking met Laura lezen?

Klik dan op de onderstaande link, en volg Laura voor meer inspirerende blogs!

Home is Where the Food is

Geen reacties on This Post

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten